I wish I could finish all the thing I started…                                                                           سلام......احوال رفقای جدید و قدیمی؟؟؟!!!

من که......ببینین .از حالم نمیگم.چون خداااایی نه میدونم خوبه-نه میدونم بده...این یعنی  دیوونگی مممممححححححض!!!قاطی.....!!!!

خلاصه.....امروزو نمیدونم چندمه شهریوره..فک میکنم 27 باشه.ولیییی.....یه روزی که دیگه احتمالا حمتون میدونییین!ععععیده فطره همتون بستنی شکلاتی....!!!

راسی....گفتم شهریور.این یعنی خیلی وقته اپ نکرده بودم.خب.به دو دلیل.اول این که وقت نمیکردم بیام بنویسم و اینا...دوم اینکه دوووووس نداشتم هویزوری برم بلگفا یه شرررری بنویسم بزارم تو بلگم.

البت....من دیگه حتی حرفای کسی که میگه تموم نوشته هام شررررره محضه و باید واس خودم فاتحه بخونم و قبول میکنم...×یعنی بدون هیچ جواب و پسوندی.این زندگی.نوشته ها و بلگ خودمه و هر چی بخوام مینویسم.هرکسی هم هر چی بخواد میتونننهههه بگه...ای یعنی یه زندگی متفاوت....یه برداشت ازاد.

خب.دیگهه......دیگه....20 شهریور تفلدم بود.و شهادت امام علی(ع).ممنون از تموم دوستای خوب.رفیق فاااابااااااااای خودم که گزاشتن ساعت 12 بشه و زودی بزنگن.

نمیدونم چرا اینجا تشکر میکنم.شاید خوشحالم کرده....شایدم میخوام یادم نباشه که قبل اینا...یاده تبریکای چه کسایی...شاید تو خیلی وقته پیش افتادم.همتون دووووس دارم...

دیگه هم....بدبختی.....وای......من تازه 1 هفته رو برا یاداوری ساله سوم . اینا رفتم مدرسه مثلا.حالام که از چهار شنبه باید برم پیش.پیش دانشگاهی.فک کن.......چقد خوشحالم که هنوز دانش اموزم.نمیدونم.شایدم فقط حس الانمو دارم مینویسم.اوووووف.......الان که اینو مینویسم...فقط 3 ساعته که از یه مهمونی مشتتتتیییی اومدم......اولین باری بود که بعد یه مدت زدم زیره هر چی ناراحتی دله.....خیلی خوش گزشت.جای خیلیا خالی بود-ولی به اینم نمیخوام فک کنم.جای شمام خالی.الان که اینو تو دفترم مینویسم-ساعت3 و خورده ای نزدیک چهاره.با این که پاهام کلی درده.نمیخوام بخوابم.نمیدونم چرا.امروز بعده کلی وقت.کله اتاقمو  نگا کردمو دیدم چه قد دووسش دارم و اینو یادم رفته بود.شاید واسه همین.کلی بار تو همین اتاق.ارزو کردم کاش به ارزوام نرسیده بودم.کاش نبودم.من تو همین اتاق...به خیلی چیزا رسیدم و تو این سالا کلی با هم تنها بودیم و بیشتر از همه جای این شهر دووسش دارم.تک تک قاباشو.به اندازه تک تک اشکایی که اینجا ریختم..اندازه تمومه تنهاییا و کله شلوغی دورم....نه.....خیلی بیشتر از اونا دوسش دارم......من شاید خیلی چیزای دیگرم دووس داشتم و یادم رفت.یعنی یادم رفت که تا حالا کلی بار از اون ته ته دلم...بلند داد زدم...:I hate you all…!!!  اره؟؟شاید فرق کردم.ولی...دیوونگی  زده به سرم.

خب....بی خی....اخی...چه قد دلم تنگ شده برا اون حسه قشنگه خرید وسایل مدرسه-واس اول مهر...که همه کلاس اول دارن.امسال هر چی سعی کردم اون جوری باشم بازم نشد.خیلی چیزا دیگه نمیشه.نه...؟؟؟

یه متنی میزارم اون پایین.که خیلی قشنگه.خیلی زیاد.ولی قبل از اون....امیدوارم تابستون خوبی براتون بوده باشه.این اخرای تابستونتون ابنباتی و......مهرتون....داغه داغه داغ...گرماش مثه چراغه داغه باغ-یه دنیا فکرای خوب و مهربونی.کلی خنده های قشنگ و حسای برفی.اینا ارزوهای خوبی.

                اخر یه شب این گریه ها...سوی چشامو میبره..عطره تنت از پیرهنی که جا گزاشتی......میپره.

باید حواسم را جمع کنم که اگر کف خیابان خیس بود به یاد باران نیفتم و حواسم را جمع راه رفتن هایم بکنم .

باید تحمل کنم برادری را که بی خود حرف هایی را می زند و من حتی یک کلمه از ان ها را نمی فهمم . شاید گاهی او هم خسته می شود .

باید صبرم را بالا ببرم .

باید حواسم جمع باشد که تو مرده ای و دیگر نیستی که با من حرف بزنی و بی خود به خودم امید پوچ ندهم .

باید دگر متوجه شده باشم که هیچ دوستی ندارم و همه ی ان هایی که بودند چیزی در مایه های شغل کاذب خلاصه می شدند .

باید فهمیده باشم که نباید قبول کنم که تو تنها کسی بودی که در همه ی دنیا حرف هایم را می فهمیدی .

باید گاهی قبول کنم  حرف های کسی را که می گوید همه ی نوشته هایت مضحک است و باید برای خودت فاتحه بخوانی .

باید درک کنم همه ی ان هایی را که از من متنفرند و دوست دارند که هرگز نمی بودم تا جایشان را تنگ نکنم .

.....

باز هم رو به اینه می ایستم و تصور می کنم که چند دقیقه پیش تلفن زنگ خورده و ان طرف خط کسی گفته که سرطان خون دارم .

به اینه نگاه می کنم و  شش ماهی را که قرار است زندگی کنم را  برنامه ریزی می کنم .

....

باید حواسم را جمع کنم که به ادم ها زور نگویم .

باید مراقب باشم که هواپیما ها سقوط نکند .

باید قبول کنم که اتفاقی قرار نیست بیفتد .

....

خوب که فکر می کنم برنامه ای برای انجام دادن ندارم .

خودم را کچل تصور می کنم و می پرسم شیمی درمانی درد هم دارد ؟

چه کچل خوش گلی !

می خندم و کمی هم اشک انگار .

....

باید به خودم قول دهم که دیگر تصورات مسخره نکنم .

تو یعنی همه ی اینا رو قبول داری....من هر کاری میکنم نمیتونم با همش کنار بیام.